اولین بار پویان را در مناظره کاندیدا ها در ماه اکتبر 2015 دیدم. ازش خوشم آمد. تیز هوش، حاضر جواب تشخیصش دادم. فقط کمی سریع صحبت میکرد و میگویند آدمهایی که سریع صحبت میکنند شنونده های خوبی نیستند.

اولین گفتگویم با پویان در مراسم تقدیر از مریم ناظمی در ماه نوامبر همانسال بود. اعتراف میکنم که من هم یکی از آنهایی بودم که پویان را تشویق کردم که به کنگره بپیوندد تا در کامیونیتی شناخته شود، پشیمان هم نیستم. چون پویان را خوب شناختیم. هر شناختی هم هزینه هایی به همراه دارد که در این سه سال پرداخت کرده ایم. پویان اگر کمی درست فکر کند همین الان کناره گیری میکند وگرنه میبایست من را در سال آینده برای یکسال در کنار خود در هییت مدیره تحمل کند. خدایا! این بلا را سر کسی نیاور حتی اگر پویان باشد.